Dwangmatig gedrag

Wat je niet kunt voorkomen.
Wat je niet kunt laten.
Waar je je veilig bij voelt.
Alleen jij kan het veranderen.

Een stoornis is een gedrag. Een gedrag hoeft geen stoornis te zijn. Door wat je mee krijgt, vanuit je ouderlijk huis. Via het gedrag van je ouders.

De kans is groot dat je het overneemt. Of jezelf uitspraken horen doen, die standaard werden uitgesproken door je ouders.
Vanuit de genen wordt dit bepaald. Dit zijn naar mijn mening de interne factoren. Vanuit je omgeving speelt dit een belangrijke rol. Dan spreek ik over externe factoren.

Maar hoe belangrijk maak je het zelf?
Heb je er last van?
Ik ben van mening dat een vorm van kopieergedrag een zeer belangrijke rol daarin speelt.
Een voetballer die voor het hij het veld opgaat een kruisje maakt. Een ander een klap op de kont geeft. Zeker in de sport heersen talrijke rituelen. Wat zeker een gedrag is, maar geen stoornis. Maar wanneer je er niet van buiten kunt? Gokverslaafd, drank, sex, drugs.
De perfectionist, controle-freak, alles analyseren, willen begrijpen, geen fouten willen maken, het is nooit goed genoeg, aan verwachtingspatronen willen voldoen. Voor een kamer stoeptegels tellen, om te voorkomen dat er wat fout kan gaan. Mensen met dwangmatig gedrag herhalen steeds, op dezelfde manier.

Al die gedachten komen onopzettelijk naar boven en veroorzaken spanningen, stress en angsten.
Het in strijd zijn met je eigen gedachten, je ervaart het vaak als zinloos of ‘waarom doe ik dit?’
Met het je ertegen verzetten ontstaat er een groeiende angst met: ‘dan zal er wel wat ergs gebeuren. Ook hier kunnen depressieve gedachtes door ontstaan en je raakt thuis en op het werk steeds meer in de problemen. Naar mijn mening zijn er verschillende stoornissen die voor een groot deel een verbinding met elkaar hebben. Het één sluit het andere niet uit.

Het blijkt evenveel bij mannen als bij vrouwen voor te komen. Maar al te vaak wordt het ‘weggestopt’, want dan is het er niet. Niemand is perfect, niemand is volmaakt. We hebben allemaal wel eens last van ongewenst of onplezierige gedachten. Maar hoe ga je ermee om?
Jezelf regelmatig blootstellen aan situaties die dwangmatige handelingen oproepen, totdat de angst en spanningen afnemen of verdwijnen.
Ook hier kan de Cognitieve Therapie toegepast worden. Je moet dan je irrationele gedachten kritisch onderzoeken. Als ik dit of dat niet zou doen…., dan zal wel…..gebeuren. Eigenlijk jezelf blootstellen aan de angst. Ik ben van mening dat we allemaal de ‘lat’ niet elke dag hoger moeten leggen. Je hoeft niet iedere dag een 10 te halen. Leren te doen ontspannen, dus niet in het extreme doorschieten. Polariteitsbehandelingen kunnen hierbij nodig zijn. Tijd maken voor vrienden en hobby’s, creatief kunnen zijn. Jezelf niet verschuilen achter de faalangst. Positieve gedachtes de ruimte geven. Negatieve gedachtes ‘doortrekken’.

Gedachten zijn jouw krachten.
Je ontwerpt je eigen gedachten.
De rust in jezelf ervaren.
Om de drukte met een ander te delen.

Bartholoméus

September 2011